Alþingisvaktin

Merkimiði: Þjóðkirkjan

Bjarni Ben gerir sig að fífli

Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, pissar ítrekað í skóinn sinn þessa dagana. Nýjasta slysið varð í útvarpsþættinum Harmageddon.

Á fimmtudaginn fjallaði Alþingisvaktin um stórkostlega fáfræði Bjarna hvað varðar álver og virkjanaframkvæmdir. Jafnframt var þeirri spurningu velt upp hvort Bjarni væri ef til vill ósammála þeim 97% loftslagsvísindamanna sem telja að loftslagsbreytingarnar séu af manna völdum.

Að þessu sinni ætlar Alþingisvaktin að rýna í skoðanir Bjarna á trúmálum og kirkjuskipan á Íslandi.


Hægrimenn nú til dags leggja mesta áherslu á að einstaklingurinn fái að nýta sem stærstan hluta tekna sinna eins og hann sjálfur kýs; skattheimtu sé haldið í lágmarki. Í slíku samfélagi rekur ríkið ekki fleiri samfélagsstofnanir en nauðsyn krefur.

Bjarni Benediktsson gefur sig út fyrir að vera hægrimaður. Hann vill minnka báknið og hefur gagnrýnt fyrirrennara sína í Sjálfstæðisflokknum fyrir að leyfa bákninu að blása út. Bjarni vill skera rækilega niður í velferðarþjónustu þrátt fyrir að það komi augljóslega niður á þeim samfélagsþegnum sem minna mega sín. Sem er ekki sérlega kristilegt.

En þrátt fyrir niðurskurðargredduna vill Bjarni ríghalda í Þjóðkirkjuna. Með öðrum orðum: hann vill neyða alla til að borga fyrir trúariðkun sumra. Í viðtali í Harmageddon sagði hann:

Ég er einn af þeim sem vilja hafa Þjóðkirkju á Íslandi. Ég er bara sáttur við það.

Umræðurnar um Þjóðkirkjuna héldu áfram og hver gullkornin á fætur öðrum hrutu af vörum formannsins. Þegar þáttastjórnendur bentu á ósanngirnina sem felst í því að einn söfnuður njóti sérkjara sagði Bjarni:

Hvernig ætla menn að botna þessa vísu? Menn eru eitthvað spenntir fyrir því að afnema Þjóðkirkjuna og aðskilja ríki og kirkju, en hvar á að botna þessa vísu? Hvað með krossinn í fánanum?

Nú stendur Alþingisvaktin á gati. Af hverju fór Bjarni að blanda þjóðfánanum inn í þessa umræðu? Hann hefur ótrúlegt hugmyndaflug. Og hann lét ekki staðar numið hér.

Hvað með frídagana? Ætliði að halda upp á jólin?

Þegar hér var komið sögu bentu þáttastjórnendur Bjarna á að jólin eru heiðinn siður. Þau voru haldin hér á landi löngu áður en að Íslendingar tóku kristni. Þá stökk Bjarni upp á nef sér:

Áður en að kristnin kom? Hvar ætliði að botna þessa umræðu?

Bjarni þyrfti að lesa Sögu daganna eftir Árna Björnsson. Hann er afar óupplýstur um íslenska menningu og rætur hennar þrátt fyrir að hann leiði „sjálfstæðis“-flokk og slái sjálfan sig ítrekað til riddara í baráttu gegn vondu körlunum í útlöndum.

Bjarni virðist eiga erfitt með að mæta í viðtöl án þess að verða sér og flokknum sínum til skammar. Kannski er hann smám saman farinn að gera sér grein fyrir þessu. Hann neitaði að minnsta kosti DV um viðtal. Þorði ekki af ótta við að vera spurður um Vafningsmálið – sakamál sem hann átti aðild að (sem er býsna neyðarlegt fyrir mann sem langar að verða forsætisráðherra Íslands).

Mogginn fékk hins vegar að kíkja í heimsókn til Bjarna og Þóru eiginkonu hans og skoða eldhúsið. Þar fundust engir vafningar svo vitað sé til. En umfjöllun Moggans er samt allrar athygli verð. Fram kemur að eldhúsið sé í mikilli notkun á heimilinu:

Meira að segja eiginmaðurinn á þar sína spretti, að sögn Þóru. „Bjarni er reyndar ekki sá liðtækasti í eldhúsinu en hann á samt tvo eða þrjá rétti sem hann gerir mjög vel, hann má alveg eiga það,“ bætir Þóra við og kímir.

Þessu ber að fagna. Ólíklegt má þó teljast að Bjarni sé jafn tignarlegur í eldhúsinu og glæsimennið Sigmundur Davíð Gunnlaugsson.

Brandarinn er búinn, Vigdís

Þegar Vigdís Hauksdóttir, þingkona Framsóknarflokksins tjáir sig talar hún eins og 12 ára barn. Fyrst var þetta fyndið en nú er þetta orðið eins og margsagður og leiðinlegur brandari.

Tökum smá upprifjun.

Hvað hafði Vigdís Hauksdóttir að segja um iðnaðarsaltsmálið, þegar Matvælastofnun stóð Ölgerðina að verki við að setja svokallað iðnaðarsalt í gosdrykki?


Það var og. Vigdís ber afar mikla virðingu fyrir hefðum og venjum, sérstaklega þeim er tengjast forseta lýðveldisins. Hvílíkt hneyksli að fjölmiðlar dirfist að fjalla um hefðirnar og kostnað þeirra:

og aftur:


Ferlegt mál. Kratasamsæri gegn forsetanum. Venjulega er talað um handhafa forsetavalds, ekki handhafa forseta (enginn er látinn halda á forsetanum) – en ekki er óalgengt að Vigdís fari frjálslega með tungumálið og finni upp ný orðasambönd.

 

Vigdís er pirripú á krötum og fjölmiðlum. En hvað finnst henni um háskólafólk sem tekur þátt í þjóðmálaumræðunni?


Þetta eru merkileg sjónarmið. Í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis eru fræðimenn sérstaklega hvattir til að taka aukinn þátt í umræðunni. Skilaboð Vigdísar til þeirra eru hins vegar þessi: Ef þið dirfist að hallmæla Framsóknarflokknum þá ætti að vísa ykkur úr starfi.

Hér er nýlegur status frá Vigdísi:


Í fyrsta lagi eru hér þrjár stafsetningarvillur. Róbert heitir Róbert Marshall, í orðinu dómkirkja er aðeins eitt r og Siðmennt er sérnafn með stórum staf. Þá ber að nefna að rangt er að tala um að guma sig af einhverju. Hins vegar er vel hægt að guma af einhverju. Ekkert afturbeygt fornafn kemur þarna á eftir.

Í öðru lagi er boðskapur þessa Facebook-statuss gjörsamlega fráleitur. Alþingisvaktin fagnar því innilega að þingmenn neiti að sitja undir ljótum kristilegum boðskap í boði ríkiskirkju sem um árabil hefur staðið í vegi fyrir mannréttindum á Íslandi. Og með fullri viðingu fyrir Siðmennt þá er hið besta mál að skella sér á kaffihús í stað þess að hlusta á hugvekju um heilbrigði þjóðar.

En nei. Vigdísi varð ekki um sel. Og hún útskýrði hvers vegna í útvarpsþættinum Harmageddon í gær. Alþingisvaktin ræður fólki frá því að hlusta á viðtalið í heild, sálarlífsins vegna. En af því sem hún sagði ber eftirfarandi hæst.

„Ég vona að þið hafið báðir fermst strákar. Er það ekki?“ Hún sagði þetta í alvörunni.

Þegar þáttastjórnendur minntust á kvenfyrirlitningu og hommahatur í Biblíunni svaraði Vigdís þeim eins og sönn teboðsdrottning: „Mér finnst þú frekar vera að lesa upp úr trúarriti múslima.“ Það er ekki að ástæðulausu sem gárungarnir hafa kallað Vigdísi Hauksdóttur Söruh Palin Íslands.

Kristindóminum til varnar benti Vigdís á að „við höldum jól á Íslandi.“ Alþingisvaktin hvetur Vigdísi til að lesa bókina Saga daganna eftir Árna Björnsson, þjóðfræðing.

Já, og svo sló botninn úr tunnunni: „Við verðum að standa vörð um grunngildi okkar, Þjóðkirkjuna, þjóðtunguna, náttúruauðlindirnar,“ sagði Vigdís Hauksdóttir, konan sem er þjóðþekkt fyrir að misþyrma íslenskri tungu. Og vel á minnst tilheyrir hún flokki sem hefur sérstaklega lagt sig fram við að blóðmjólka íslenskar náttúruauðlindir.

Ástandið hlýtur að vera svart fyrir Vigdísi. En sem betur fer á hún nóg af ljósaperum. Og rasshausar Íslands, smáfuglarnir á amx.is, völdu hana þingkonu ársins 2009:

Fyrst var þetta gott grín. En nú er brandarinn löngu hættur að vera fyndinn.

Kæra Vigdís. Gerðu þjóð þinni greiða og finndu þér annan starfsvettvang.

Allir þeir sem vilja fylgjast með Alþingisvaktinni eru eindregið hvattir til að læka hana á Facebook (sjá hér til hægri). Þannig má stækka lesendahópinn.

Sirkús í skrípalandi

Þingsetning fór fram í gær.

Ballið byrjaði í Dómkirkjunni. Þar hlýddu þingmennirnir á þennan brosmilda mann sem trúir á ósýnilegar verur.  Hann sagði þeim að kirkjan væri súrdeig. Gott veganesti fyrir þingstörfin. Súrdeig.

Sumir hlustuðu á hugvekju hjá Siðmennt sem var einhvers konar veraldleg hliðstæða þess sem átti sér stað í kirkjunni. Aðrir buðu syndinni í kaffi, Vigdísi Hauksdóttur til mikillar skapraunar.

Eftir messu fór þingsetningin formlega fram. Ólafur Ragnar Grímsson, eilífðarforseti, átakafíkill, slyngasti áróðursmeistari Íslands og einn þaulsætnasti þjóðarleiðtogi heims ávarpaði þingmenn. Hann bauðst til að hjálpa þeim við að endurreisa traust þjóðarinnar á Alþingi. Hann var víst ekki að grínast.

Ólafur Ragnar gæti svo sem sómað sér vel sem upplýsingafulltrúi þingsins. Hann kann að minnsta kosti að ljúga að almenningi. Það skilaði sér þann 31. júní.

Nokkrir mótmælendur stilltu sér upp fyrir utan þinghúsið áður en þingsetningin hófst. Í fyrra var það sama uppi á teningnum og þingmenn fengu vænan skammt af málningu (og guð má vita hvaða vökvum) yfir sig. Einhver fábjáninn kastaði eggi í Árna Þór Sigurðsson, blásaklausan friðarsinna. Nú tókst lögreglunni að koma í veg fyrir svoleiðis lagað með víggirðingu. Og fyrir vikið sökuðu mótmælendur lögreglu um aðför að lýðræðinu.

Hinar ástsælu Tunnur boða til mótmæla í kvöld. Vonandi líka kórinn. Þá verður sirkúsinn fullkomnaður.

 

Það er gaman að búa í skrípalandi. Alltaf eitthvað skemmtilegt að ske.