Alþingisvaktin

Merkimiði: Sigmundur Davíð Gunnlaugsson

Bjarni Ben gerir sig að fífli

Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, pissar ítrekað í skóinn sinn þessa dagana. Nýjasta slysið varð í útvarpsþættinum Harmageddon.

Á fimmtudaginn fjallaði Alþingisvaktin um stórkostlega fáfræði Bjarna hvað varðar álver og virkjanaframkvæmdir. Jafnframt var þeirri spurningu velt upp hvort Bjarni væri ef til vill ósammála þeim 97% loftslagsvísindamanna sem telja að loftslagsbreytingarnar séu af manna völdum.

Að þessu sinni ætlar Alþingisvaktin að rýna í skoðanir Bjarna á trúmálum og kirkjuskipan á Íslandi.


Hægrimenn nú til dags leggja mesta áherslu á að einstaklingurinn fái að nýta sem stærstan hluta tekna sinna eins og hann sjálfur kýs; skattheimtu sé haldið í lágmarki. Í slíku samfélagi rekur ríkið ekki fleiri samfélagsstofnanir en nauðsyn krefur.

Bjarni Benediktsson gefur sig út fyrir að vera hægrimaður. Hann vill minnka báknið og hefur gagnrýnt fyrirrennara sína í Sjálfstæðisflokknum fyrir að leyfa bákninu að blása út. Bjarni vill skera rækilega niður í velferðarþjónustu þrátt fyrir að það komi augljóslega niður á þeim samfélagsþegnum sem minna mega sín. Sem er ekki sérlega kristilegt.

En þrátt fyrir niðurskurðargredduna vill Bjarni ríghalda í Þjóðkirkjuna. Með öðrum orðum: hann vill neyða alla til að borga fyrir trúariðkun sumra. Í viðtali í Harmageddon sagði hann:

Ég er einn af þeim sem vilja hafa Þjóðkirkju á Íslandi. Ég er bara sáttur við það.

Umræðurnar um Þjóðkirkjuna héldu áfram og hver gullkornin á fætur öðrum hrutu af vörum formannsins. Þegar þáttastjórnendur bentu á ósanngirnina sem felst í því að einn söfnuður njóti sérkjara sagði Bjarni:

Hvernig ætla menn að botna þessa vísu? Menn eru eitthvað spenntir fyrir því að afnema Þjóðkirkjuna og aðskilja ríki og kirkju, en hvar á að botna þessa vísu? Hvað með krossinn í fánanum?

Nú stendur Alþingisvaktin á gati. Af hverju fór Bjarni að blanda þjóðfánanum inn í þessa umræðu? Hann hefur ótrúlegt hugmyndaflug. Og hann lét ekki staðar numið hér.

Hvað með frídagana? Ætliði að halda upp á jólin?

Þegar hér var komið sögu bentu þáttastjórnendur Bjarna á að jólin eru heiðinn siður. Þau voru haldin hér á landi löngu áður en að Íslendingar tóku kristni. Þá stökk Bjarni upp á nef sér:

Áður en að kristnin kom? Hvar ætliði að botna þessa umræðu?

Bjarni þyrfti að lesa Sögu daganna eftir Árna Björnsson. Hann er afar óupplýstur um íslenska menningu og rætur hennar þrátt fyrir að hann leiði „sjálfstæðis“-flokk og slái sjálfan sig ítrekað til riddara í baráttu gegn vondu körlunum í útlöndum.

Bjarni virðist eiga erfitt með að mæta í viðtöl án þess að verða sér og flokknum sínum til skammar. Kannski er hann smám saman farinn að gera sér grein fyrir þessu. Hann neitaði að minnsta kosti DV um viðtal. Þorði ekki af ótta við að vera spurður um Vafningsmálið – sakamál sem hann átti aðild að (sem er býsna neyðarlegt fyrir mann sem langar að verða forsætisráðherra Íslands).

Mogginn fékk hins vegar að kíkja í heimsókn til Bjarna og Þóru eiginkonu hans og skoða eldhúsið. Þar fundust engir vafningar svo vitað sé til. En umfjöllun Moggans er samt allrar athygli verð. Fram kemur að eldhúsið sé í mikilli notkun á heimilinu:

Meira að segja eiginmaðurinn á þar sína spretti, að sögn Þóru. „Bjarni er reyndar ekki sá liðtækasti í eldhúsinu en hann á samt tvo eða þrjá rétti sem hann gerir mjög vel, hann má alveg eiga það,“ bætir Þóra við og kímir.

Þessu ber að fagna. Ólíklegt má þó teljast að Bjarni sé jafn tignarlegur í eldhúsinu og glæsimennið Sigmundur Davíð Gunnlaugsson.

Samsæriskenning framsóknarmanna

Gunnar Bragi Sveinsson, þingmaður Framsóknarflokksins hefur kvartað undan því að fjölmiðlar veiti honum ekki nægilega athygli. Í dag ætlar Alþingisvaktin að reyna að bæta úr því og fjalla um Gunnar og flokkssystkini hans.

Það er eflaust ýmislegt sem er óuppgert varðandi búsaáhaldabyltinguna. Það fyrsta sem kemur upp í hugann er groddalegt lögregluofbeldi sem tugir eða hundruðir mótmælenda ættu að geta borið vitni um. Aldrei var farið ofan í saumana á framferði lögreglunnar í desember 2008 og janúar 2009. Óskandi væri að þingmenn tækju sig til og krefðust slíkrar rannsóknar.

Þessa glæsilegu mynd tók Jóhannes Gunnar Skúlason.

Framsóknarmenn eru með hugann við annað. Nú, fjórum árum eftir búsáhaldabyltinguna, vaða þeir ennþá uppi með samsæriskenningar um að búsáhaldabyltingunni hafi verið miðstýrt. Gunnar Bragi gerir meira að segja því skóna að þingmenn hafi stofnað lífi lögreglumanna í hættu.

Þau Gunnar Bragi Sveinsson, Vigdís Hauksdóttir og Sigurður Ingi Jóhannsson hafa þrisvar sinnum lagt fram þingsályktunartillögu þess efnis að „framferði einstakra þingmanna í búsáhaldabyltingunni verði rannsakað og það kannað hvort þeir kunni að hafa bakað sér refsiábyrgð.“ Ef Gunnar Bragi, Vigdís og Sigurður Ingi telja í alvörunni ástæðu til að ætla að þingmenn hafi brotið lög, af hverju kæra þau þá ekki þingmennina? Hvaða grín eru þessar þingsályktunartillögur?

Samsæriskenning framsóknarmanna byggir á því að einhverjir þingmenn hafi sést horfa út um glugga á þinghúsinu og tala í síma á meðan mótmæli áttu sér stað fyrir utan. Þetta er auðvitað grátbroslegt. Kannski gott dæmi um þá rökhyggju Framsóknarflokksins sem Sigmundi Davíð er tíðrætt um þessa dagana.

Samsæriskenning framsóknarmanna afhjúpar þá. Þeir vita ekkert um búsáhaldabyltinguna. Þeir skilja ekki hvað samtakamáttur er. Allir þeir sem komu nálægt búsáhaldabyltingunni vita að henni var ekki stýrt. Hún var sjálfsprottin.

Þingmannaþríeykinu dettur ekki í hug að fólk geti risið upp að eigin frumkvæði og haft pólitísk áhrif. Þau eru föst ofan í flokkspólitískum sandkassa. Nema reyndar Vigdís. Hún stingur höfðinu í steininn.


Alþingisvaktin hefur áreiðanlegar heimildir fyrir því að hér sé Gunnar Bragi Sveinsson að miðstýra arabíska vorinu.